Diagnostyka i leczenie poronień nawykowych - WolaClinic

Diagnostyka i leczenie poronień nawykowych


Niepłodność i poronienia nawykowe to złożone zagadnienia  wymagające dużej wiedzy, doświadczenia i oczywiście zaufania a także współpracy pomiędzy parą z problemem niepłodności, a lekarzem.

Postępowanie standardowe czyli diagnostyka hormonalna, leczenie farmakologiczne, leczenie operacyjne nieprawidłowości anatomicznych (polipy, torbiele, mięśniaki, endometrioza) za pomocą histeroskopii i laparoskopii, często nie wystarcza, wówczas należy rozważyć  diagnostykę immunologiczną.

O poronieniach nawykowych mówimy gdy pacjentka ma za sobą dwa lub więcej poronień o nieznanej przyczynie, gdy diagnostyka nie wskazała żadnych przeciwwskazań do donoszenia ciąży, a płód był wolny od wad genetycznych.

Przyczyny genetyczne – Kariotyp

Częstą przyczyną poronień są przyczyny  genetyczne – np  dotyczące  danego zarodka. Mogą być one spontaniczne, ich częstość rośnie z wiekiem rodziców.

Jednakże powtarzające się poronienia wskazują  na konieczność poszukiwania przyczyny w tym badanie genetyczne rodziców.

Któreś z rodziców może być nosicielem defektu genetycznego (zdarza się rzadko, najczęściej kariotypy rodziców są prawidłowe) lub nosicielem błędu jest komórka rozrodcza (plemnik lub komórka jajowa).

Ta druga sytuacja zdarza się częściej ale nie można jej zbadać przed ciążą naturalną lub w jej trakcie.

Jeśli dojdzie do poronienia, obumarcia ciąży, podczas zabiegu można pobrać materiał  do badania genetycznego i ustalić kariotyp zarodka.

Następnie  konsultacja  z lekarzem prowadzącym lub genetykiem może ocenić ryzyko poronienia w następnej ciąży.

Nadkrzepliwość czyli Trombofilia

  • Trombofilia wrodzona (mutacje czynników krzepnięcia, takich jak czynnik V Leyden, czy mutacja genu MTHFR, PAI  1oraz protrombiny; niedobór białek S i C, itd.)
  • Trombofilia nabyta (zespół antyfosfolipidowy,  antykoagulant  tocznia, itd.).

Nadkrzepliwość objawia  się nieprawidłowym  rozwojem naczyń trofoblastu, zakrzepy w drobnych naczyniach powodują  w konsekwencji obumarcie zarodka  na wczesnym etapie.

  • Diagnostyka polega na pobraniu krwi   lub pobraniu  wymazu  z policzka .
  • Leczenie polega na podawaniu zapobiegawczo heparyny niskocząsteczkowej przez całą ciążę i małych dawek aspiryny do 34-36 tygodnia ciąży.

Przyczyny immunologiczne

Jest to dotychczas mało znana dziedzina w niepłodności

Choroby autoimmunologiczne – Są to schorzenia wywołane obecnością nieprawidłowej reakcji immunologicznej skierowanej przeciwko antygenom umiejscowionym na prawidłowych komórkach organizmu-czyli organizm własne tkanki rozpoznaje jako obce.

Autoimmunologiczne   choroby, to przypadłości przewlekłe, w ich przebiegu obserwuje się okresy pogorszeń i ulepszeń (tzw. remisje), rzadko dochodzi do całkowitego wyleczenia. Często  na inicjację   tych chorób  wpływ ma  duży stres i wyczerpanie organizmu oraz niehigieniczny tryb życia.

  • W chorobach z autoagresji pojawiają się  przeciwciała – nazywane autoprzeciwciałami – oraz zwiększa się produkcja białek prozapalnych (cytokin), które swoim działaniem uszkadzają poszczególne narządy.
  • Nie są znane dokładne  przyczyny powstawania autoprzeciwciał, istnieje kilka teorii w tym iż jest to reakcja na przetrwałe infekcje.

Leczenie

polega na stosowaniu leków immunosupresyjnych, które hamują aktywność układu immunologicznego, np:

  • sterydy (np. encorton czy metypred)
  • przeciwzapalnych, hamujących reakcję cytokin,
  • przeciwciał monoklonalnych, specyficznie ukierunkowanych przeciwko konkretnym przeciwciałom lub cytokinom
  • intralipid i wlewy z immunoglobulinami (IVIG).
  • Leczenie lekiem wpływającym na poziom granulocytów (u pacjentów Kir AA)
  • Szczepienia limfocytami partnera

Przykładowe badania

  • Profil limfocytarny – ocena komórkowej odpowiedzi immunologicznej
  • Przeciwciała przeciwjądrowe ANA ,
  • ANCA
  • APA
  • ASA
  • AOA
  • Cytokiny / Interleukiny: IL-1,2,4,6,10 (ocena odpowiedzi humoralnej pro- lub przeciwzapalnej)
  • Poziom dopełniacza C3, C4
  • Poziomy Immunoglobulin IgG,  IG E ,IgM, IgA,
  • Antygen HLA B-27
  • Badanie KIR i HLA-c
  • Test Hamowania Allo-Mlr
  • Przeciwciała przeciwtarczycowe aTPO i aTG (odpowiedzialne za chorobę Hashimoto)
  • Przeciwciała przeciw wirusom cytomegalii (CMV), różyczki (Rub) i Ebsteina-Barra (EBV)